![]() |
||
|
|
||
![]() |
|
|
|
Na verloop van tijd ontkiemen
de zaden en ontvouwen zich de zaadlobben. Die zijn dikwijls afwijkend van de
blaadjes erna. Denk dus niet meteen het ergste...
Betreft het zaden die je binnen hebt voorgezaaid, dan moeten zij vervolgens koeler (circa 10 graden) gezet worden in een ruimte waar het voldoende licht is. Doe je dat niet, dan groeien de kiemplantjes te iel en spichtig op. Reeds te spichtig opgegroeide zaailingen kun je verspenen door de zaailingen bij het bladpaar te pakken (beslist niet bij het stengeltje!!!) en diep te planten zodat alleen het bladpaar en een stukje stengel boven de grond uitkomt.
Heb je beperkt licht, dan is het verstandig het potje meerdere malen per dag te draaien, anders groeit het kiemplantje alsnog te iel op (trekt naar het licht) De samenstelling van de grond
wordt dus ook anders. De wordt 3 delen gezeefde turf, 1 deel grofkorrelig zand,
15 gram kunstmest en 40 gram kalk (dit laatste geldt niet voor alle
plantensoorten).
Elke ruimte is daarvoor geschikt, mits hij maar koel (circa 10 graden) en voldoende licht is. Soms is dat de slaapkamer, het toilet, de hal, de geïsoleerde garage of een koude bak of kweekkas met een kachel met vorstbegrenzer. Zelf heb ik in het begin, toen ik nog niet zoveel zaaide, een stapelbox (curverbox of hoe je hem maar noemen wil) met daarop een glasruitje gebruikt. Die zette ik bij vorstvrij weer buiten (op een lichte plek tegen de gevel) en zolang er vorstdreiging was 's nachts naar binnen. Ook een laag noppenfolie isoleert goed. Mijn ervaring is dat bijvoorbeeld jonge kiemplantjes van eenjarigen (lathyrus, ipomoea, centaurea, nigella, eschscholzia, iberis, ...) heel goed tegen koude kunnen (de laatste 3 kun je zelfs in het najaar buiten zaaien en komen goed de winter door). Natuurlijk wel even aan de kou laten wennen (afharden) als je ze binnen hebt laten ontkiemen.
Laatst bijgewerkt: 22 januari 2006
|
||