Het werkt heel simpel. Enige dat je nodig hebt zijn:

• koffiefilters

• een schaar

• bakje met water waar je de koffiefilters in kunt dopen

• gripzakjes (ik gebruik formaat 80 x 120 mm)

• plakband om op het zakje te kunnen plakken en daar de naam in watervaste viltstift op te kunnen schrijven (je kunt dat daarna als je het zakje wilt hergebruiken gemakkelijk verwijderen)

• een watervaste stift dus als je daarvoor kiest

• òf zoals ik op het voorbeeld heb gedaan strookjes met de plantennamen. Je kunt die maken in bijvoorbeeld notepad of een tekstverwerker en ze daarna afdrukken, in strookjes knippen

• een bakje; stapelbare vleeswarenbox (mijn voorkeur) of wat je maar kunt verzinnen om de zakjes met zaden gemakkelijk te kunnen bewaren. Deze bakjes hoeven niet persé afsluitbaar te zijn, de gripzakjes houden het vochtige klimaat binnen de zakjes.

Je neemt een koffiefilter en knipt daar de onderzijde en de beide zijkanten af; je krijgt daarmee twee filters die je voor twee verschillende zaadsoorten gebruiken kan.

Verder zet je een bakje met water klaar en daar doop je de koffiefilter in. Je haalt hem er weer uit en schudt het meest water eraf. Ik gebruik een harde ondergrond om de vochtige filter op te leggen. Op die manier wordt het water niet geabsorbeerd door de ondergrond. 

Nu is het alleen een kwestie van de filter in drieën te delen en vervolgens in het midden gedeelte de zaadjes te leggen. Linker flapje er overheen en daarna de rechter en afsluiten door het onder gedeelte naar boven te vouwen:

vervolgens stop je het pakketje in het gripzakje waar je vooraf de naam op hebt geplakt of geschreven:

De volgende stap is de zaadjes te behandelen zoals ze op de zaaibeschrijving beschreven staan. Dus in het licht leggen, in het donker, warm, koud, de zaden eerst aanvijlen of weken, ...
Daarin verschilt het niet veel met het 'gewone' zaaien dat we doen.

Ik gebruik daar een stapelbare box voor (tijdje terug bij de Aldi gekocht)

En dan maar wachten en elke dag even het stapeltje zaden ter hand nemen en te kijken (tegen het licht houden) of er al teken van leven is.

Zodra dat het geval is dan kunnen ze met een pincet overgebracht worden naar een potje met zaaigrond of potaarde. Label erbij en klaar is kees.

Alhoewel ik in de eerste instantie een beetje tegen dat gepriegel aan keek en zeker voor de kleine zaden niet enthousiast kon worden ben ik nu toch wel helemaal overstag. Een plezierige manier van zaaien; zonder al teveel rommel en lekker relaxed in de luie stoel.

Genieten van potjes met daarin jonge kiemplantjes kan ik blijven doen; vanaf dat ze ontkiemd zijn en naar het eigen potje overgebracht verschilt het verder niet veel van de normale manier van opkweken, maar het is een heel leuke aanvulling en ik zou het je zeker adviseren het eens uit te proberen...

veel succes ermee!